od razu powiem, że scenariusze, które przedstawię dalej mogą, ale nie muszą się wydarzyć. Jest to tylko jedno z możliwych rozwiązań, jakie może nastąpić jeśli będziecie nadużywać zjawiska, które opiszę. A zjawiskiem tym jest kompensacja. Zanim przejdę do tematu nie mogę nie wspomnieć, że na przemyślenia prowadzące do stworzenia tego tekstu wpływ miała rozmowa z moim dobrym kolegą, tym samym, którego już kiedyś tutaj wspominałem. Jest to niezwykle inteligentny człowiek, a w dodatku mój fan (to nie jest przypadkowe połączenie) i to on powiedział mi zdanie, które mnie zainspirowało. Powiedział mi, że jak ma taki straszny dzień i wszystko go wkurwia to musi sobie kupić nową płytę muzyczną.
Zjawisko kompensacji znałem oczywiście wcześniej, ale dopiero ta rozmowa sprawiła, że się nad tym zastanowiłem głębiej. Samo pojęcie pochodzi z psychologii i określa jeden z mechanizmów obronnych. Polega ono na wynagradzaniu sobie niepowodzeń czy defektów. Głównym ryzykiem zauważanym przez psychologów jest to, że tworzony wtedy mechanizm niepowodzenie - nagroda skutkuje podświadomą niechęcią do zmian i walki ze swoimi niepowodzeniami. Przedstawiając to prościej nie chce nam się zmienić pracy na mniej stresującą, bo dzięki stresom, które mamy w obecnej możemy się bezkarnie wieczorem napić.